غرق شدگی و مراقبتهای اورژانس
حوادث مربوط به آب گروهی از اورژانس های محیطی را می سازند که روش های ویژه را برای پرسنل اورژانس مطرح می کنند . بیماران در چنین حوادثی اغلب متحمل آسیب های تهدید کننده حیات میشوند. آنها به مراقبت های طبی اورژانس حتی الامکان هر چه سریع تر نیاز دارند. اما شرایطی که آنها در آن دچار آسیب ها شده اند، شاید پرسنل طبی در حال کمک به آنها را در خطر آسیب قرار دهد. مراقبت از بیماران در چنین شرایطی نه تنها مهارت های طبی اورژانس ، بلکه همچنین توانایی پرسنل را برای شناخت و اجتناب از خطرات بالقوه در صحنه یا کاهش آنها الزامی می کند.
اورژانس های مربوط به آب
در حالی که غرق شدگی های ناشی از شنا کردن نوع مرگباری هستند که اغلب با اورژانس های مربوط به آب همراه هستند، در واقع فقط مسؤول حدود یک بیستم از مرگ های مربوط به آب هستند. بقیه اغلب توسط شیرجه رفتن و غواصی آب های عمیق، قایق سواری ، و اسکی روی آب ایجاد می شوند. همچنین مرگ های مربوط به آب شاید از تصادفات وسایل نقلیه موتوری ناشی می شوند. به علاوه غرق شدن ، و حوادث مربوط به آب می توانند باعث آسیب های بافت نرم ، و آسیب های عضلانی اسکلتی شوند.
غرق شدن ها و غرق شدن های منجر به مرگ همیشه در حجم های زیاد آب اتفاق نمی افتند. یک بزرگسال می تواند در عمق حتی چند سانتی متری و یک شیرخوار حتی در حجم های بسیار کم تر دچار غرق شدگی شود. مطالعات اخیر نشان می دهند که یک چهارم همه شیرخواران غرق شده در سطل های 5 گالنی این طور شده اند؛ بقیه در وان حمام ها و توالت ها غرق شده اند.
آمارهای انجام گرفته در رابطه با اورژانس های مربوط به آب خیلی تأسف آور هستند، زیرا می توان از بسیاری از مرگ ها ، با پوشیدن وسایل غوطه ور کنده شخصی (PFDs) در هنگام بودن درون یا اطراف آب یا در هنگام قایق سواری ، به همراه بودن نظارت درست و بزرگسالی در استخر های شنا، و تدارک دیدن حصارهای قفل دار در اطراف استخر ها جلوگیری کرد. به کار بردن سریع و درست تکنیک های اساسی احیاء توسط رهگذران نیز می تواند مرگ ها را به طور معنی داری کم کند
.png)
بسم الله الرحمن الرحیم